Jesienna nostalgia

Jesień sprzyja poezji, bo jak ona jest nostalgiczna i skłania ku refleksji. I my oddałyśmy się jesiennej nostalgii podczas spotkania z podopiecznymi Dziennego Domu Pomocy Społecznej. Pretekstem do spotkania były wiersze z tomiku wydanego przez Miejską Bibliotekę Publiczną zatytułowanego "Żona Poety". Wiersze wprowadziły słuchaczy w nastrojowy klimat, skłaniając do wspomnień i spojrzenia na codzienność z innej perspektywy. Nie zabrakło ciepłej atmosfery, wspólnego głośnego czytania oraz rozmowy, która pozwoliła wszystkim w pełni przeżyć to literackie spotkanie. Był to czas pełen wzruszeń, poetyckiej zadumy i bliskości, przypominający, że literatura potrafi łączyć ludzi, zachwycać i poruszać serca. 

Drodzy czytelnicy,

serdecznie zapraszamy na wyjątkowe wydarzenie:

spotkanie autorskie z p. Ewą Cielesz.

Już w najbliższą środę

21ego października o godz. 12.00

Kawka (nie całkiem) literacka 

w Bibliotece Podleśna 

 

 Galeria Jednego Wiersza 

Anne Carson

"Senne łańcuchy"

Kto by spał, kiedy ona - 

czuję z oddali, jak ciężki oddech

otula jej niespokojny dek.

Blizna przy bliźnie

wszystkie ogniwa

brzęczą naraz.

Ruszajmy, matko, na  bezstateczny ocean.

Biada nam, biada oceanowi, ruszajmy.

"Niedziela"

Moje wyprane szmaty łopocą w zszarzałym zmierzchu.

Kolacja, chłodniejszy wiatr.

Liście garną się ku sobie.

W kuchni rozbłyskują światła.

Drobne, gąbczaste tajemnice wieczoru zaczynają się kruszyć.

Czas na telefon do matki.

Niech dzwoni.

Sześć.

Siedem.

Osiem - 

podnosi słuchawkę, czeka.

Po tych pustych dystansach, czy to myszy przemykają tak radośnie.

"Linie"

Rozmawiając z matką, porządkuję rzeczy. Grzbiety książek obok telefonu.

Spinacze

w porcelanowej misce. Resztki gumki znaczą biurko. Mówi

z tęsknotą

o śmierci. Zaczynam układać spinacze inaczej.

Za

oknem śnieg pada w prostych liniach. Mojej matce,

miłości

mojego życia, opowiadam, co zjadłam na drugie śniadanie. Linie teraz 

padają

szybciej.Los zawiesił na końcach ciężary (żeby nas pospieszyć), chcę

jej

powiedzieć: tak objawia się litość Boża. Ona nie będzie mnie zatrzymywać

mówi, ona

Nie będzie nabijać mi rachunku. Cuda prześlizgują się obok nas. Spinacze

ułożone w linie

po wsze czasy. Boże, zmiłuj się! Jak długo 

potrwa

to piekło, powiedziało dziecko, starając się być

miłe.

"Byłaby to pięćdziesiąta rocznica jej ślubu"

Chłód przemawia na rzymskim murze.

Światło skrajne (uchwycone),

a cienie czekają jak

kurtyna, by opaść.

Mózg puka

dwa razy

po sól.

Czy to Owidiusz powiedział: Wieje tak, że blakną kamienie?

(Z tomu "Dekreacja. Wiersze, eseje, opera", przeł. Maciej Topolski, Wyd. Ossolineum 2025)

Anne Carson, 

laureatka Literackiej Nagrody Nobla 2026r.

(Zdjęcia ze strony Nobel Prize, źródło: domena publiczna)

 XI Dni Nauki i Sztuki

w Szpitalu Dziecięcym 

Tym razem zaprosiłyśmy małych pacjentów na spotkanie z najsłynniejszą baśnią Charlesa Perraulta. Ktoś zagrał Piękną w różowej sukience, ktoś inny Bestię w filcowej masce, pojawił się nawet Kupiec w zgrabnym kapeluszu. Tradycją odwiedzin naszej Wędrującej Biblioteki w Szpitalu Dziecięcym jest bowiem spektakl inspirowany baśnią zaimprowizowany wspólnie z uczestnikami spotkania, bo nic tak nie odrywa od smutku, od bólu, od niepokoju i tęsknoty za domem jak wspólna zabawa. Była więc masa rekwizytów i przepiękna pop up-owa książka Roberta Sabudy. I złudzenie optyczne z żabką w koronie, i odpytywanie ze znajomości baśni, wreszcie cudny eksperyment z kurkumą, który miał nam pokazać, jakże łatwo się pomylić tak na pierwszy rzut oka. Wszystkim dzieciom z Oddziału Ortopedii i Okulistyki dziękujemy za świetne energetyczne spotkanie. Było fantastycznie😃 

 Jamników bez liku!

 

 Drodzy czytelnicy!

Uprzejmie informujemy, że 

8ego października (czwartek) wszystkie filie  

                                       Miejskiej Biblioteki Publicznej w Olsztynie

                                                           będą nieczynne.

                                   Zapraszamy ponownie w piątek, 9ego października. 

                         Przepraszamy za utrudnienia i dziękujemy za wyrozumiałość 

 Misiowe sprawki

"Jedna łapka, druga łapka - ja jestem Niedźwiadek. 

Trzecia łapka, czwarta łapka, a to jest mój... zadek! 

Lubię miodek, kocham miodek, wyjadam go pszczółkom.

Jedną łapką, drugą łapką, albo ciągnę rurką"

Taką oto piosenką wraz z pokazywaniem, rozpoczęliśmy z dziećmi zajęcia biblioteczne. "Motylki" przekonały się, że czas z książką może być ciekawy i radosny. A to wszystko za sprawą mądrej, zabawnej i pięknie zilustrowanej historii o misiu, który starał się zadomowić w swojej nowej gawrze, jednak zapomniał o najważniejszym - przyjaciołach. Wyśmienita zabawa pochłonęła nas tak bardzo, że dokumentowanie jej na zdjęciach zeszło na dalszy plan. I bardzo dobrze! Tak właśnie powinno być 💛