Galeria Jednego Wiersza 

Anne Carson

"Senne łańcuchy"

Kto by spał, kiedy ona - 

czuję z oddali, jak ciężki oddech

otula jej niespokojny dek.

Blizna przy bliźnie

wszystkie ogniwa

brzęczą naraz.

Ruszajmy, matko, na  bezstateczny ocean.

Biada nam, biada oceanowi, ruszajmy.

"Niedziela"

Moje wyprane szmaty łopocą w zszarzałym zmierzchu.

Kolacja, chłodniejszy wiatr.

Liście garną się ku sobie.

W kuchni rozbłyskują światła.

Drobne, gąbczaste tajemnice wieczoru zaczynają się kruszyć.

Czas na telefon do matki.

Niech dzwoni.

Sześć.

Siedem.

Osiem - 

podnosi słuchawkę, czeka.

Po tych pustych dystansach, czy to myszy przemykają tak radośnie.

"Linie"

Rozmawiając z matką, porządkuję rzeczy. Grzbiety książek obok telefonu.

Spinacze

w porcelanowej misce. Resztki gumki znaczą biurko. Mówi

z tęsknotą

o śmierci. Zaczynam układać spinacze inaczej.

Za

oknem śnieg pada w prostych liniach. Mojej matce,

miłości

mojego życia, opowiadam, co zjadłam na drugie śniadanie. Linie teraz 

padają

szybciej.Los zawiesił na końcach ciężary (żeby nas pospieszyć), chcę

jej

powiedzieć: tak objawia się litość Boża. Ona nie będzie mnie zatrzymywać

mówi, ona

Nie będzie nabijać mi rachunku. Cuda prześlizgują się obok nas. Spinacze

ułożone w linie

po wsze czasy. Boże, zmiłuj się! Jak długo 

potrwa

to piekło, powiedziało dziecko, starając się być

miłe.

"Byłaby to pięćdziesiąta rocznica jej ślubu"

Chłód przemawia na rzymskim murze.

Światło skrajne (uchwycone),

a cienie czekają jak

kurtyna, by opaść.

Mózg puka

dwa razy

po sól.

Czy to Owidiusz powiedział: Wieje tak, że blakną kamienie?

(Z tomu "Dekreacja. Wiersze, eseje, opera", przeł. Maciej Topolski, Wyd. Ossolineum 2025)

Anne Carson, 

laureatka Literackiej Nagrody Nobla 2026r.

(Zdjęcia ze strony Nobel Prize, źródło: domena publiczna)

 XI Dni Nauki i Sztuki

w Szpitalu Dziecięcym 

 Jamników bez liku!

 

 Drodzy czytelnicy!

Uprzejmie informujemy, że 

8ego października (czwartek) wszystkie filie  

                                       Miejskiej Biblioteki Publicznej w Olsztynie

                                                           będą nieczynne.

                                   Zapraszamy ponownie w piątek, 9ego października. 

                         Przepraszamy za utrudnienia i dziękujemy za wyrozumiałość 

 Misiowe sprawki

"Jedna łapka, druga łapka - ja jestem Niedźwiadek. 

Trzecia łapka, czwarta łapka, a to jest mój... zadek! 

Lubię miodek, kocham miodek, wyjadam go pszczółkom.

Jedną łapką, drugą łapką, albo ciągnę rurką"

Taką oto piosenką wraz z pokazywaniem, rozpoczęliśmy z dziećmi zajęcia biblioteczne. "Motylki" przekonały się, że czas z książką może być ciekawy i radosny. A to wszystko za sprawą mądrej, zabawnej i pięknie zilustrowanej historii o misiu, który starał się zadomowić w swojej nowej gawrze, jednak zapomniał o najważniejszym - przyjaciołach. Wyśmienita zabawa pochłonęła nas tak bardzo, że dokumentowanie jej na zdjęciach zeszło na dalszy plan. I bardzo dobrze! Tak właśnie powinno być 💛

Wspieranie przez czytanie

Prowansja w maju. Senne francuskie miasteczko i rezydencja z basenem. Piękna aktorka i spotkanie z kochankiem z przeszłości. Były żale i pretensje. Był też żar niewygasłego uczucia. Oj, panie, co to za opowieść! Zdołałyśmy przeczytać zaledwie trzydzieści stron, ale zarówno czytającej bibliotekarce, jak i słuchającym pacjentkom, pani Marzence, Ninie i Danusi, romans autorstwa Carole Mortimer bardzo przypadł do gustu. I tym sposobem po raz kolejny dzięki głośnej lekturze przeniosłyśmy się myślami w zupełnie inne miejsce. I nieważne, że panie były senne po porannej dawce chemioterapii, że kilka razy do sali nr 624 wparowała pielęgniarka... czytało się świetnie, z wypiekami i zaciekawieniem, i tak jakoś wspólnotowo. Jak lubimy. Bo jednym z założeń naszego projektu "Wspieranie przez czytanie" jest stworzenie przestrzeni do wspólnej rozmowy poprzez wysłuchanie ciekawej opowieści. Książki łączą i dzisiaj, w Ogólnopolskim Dniu Głośnego Czytania, przekonałyśmy się o tym po raz kolejny. A kolejna wizyta i głośne czytanie na Oddziale Hematologii już w najbliższy wtorek 🍂

   

 Las zna wszystkie odpowiedzi, których szukasz

Spotkanie z p. Markiem Michalskim

"Różne rzeczy nie zawsze okazują się tym, na co wyglądają. 

Fakt ten jest ogólnie znany, ale przez to nie mniej istotny.

Na przykład na planecie Ziemia ludzie uważali, że są inteligentniejsi od delfinów, 

tak dużo bowiem dokonali - stworzyli koło, Nowy Jork, wojny i tak dalej - 

delfiny zaś nie robiły nic poza buszowaniem w wodzie i leżeniem  brzuchem do góry. 

Delfiny uważały na odwrót: że to one są znacznie inteligentniejsze od ludzi, 

i to z tych samych powodów" 

(słowa. Douglasa Adamsa będące mottem do książki "Las na receptę")

Wreszcie po wakacyjnej przerwie wróciły nasze środowe spotkania z zaproszonymi gośćmi z cyklu Kawka (nie całkiem) literacka. Bardzo jest nam miło, że tak wiele "Dwunastkowych" czytelniczek i czytelników na nie czekało. Dzisiaj punktualnie o 11ej zainaugurowałyśmy rozpoczęcie nowego sezonu "kawkowych" spotkań, witając pierwszego gościa - pana Marka Michalskiego. Dziennikarza Radia Olsztyn i popularyzatora wiedzy o dobroczynnym wpływie przyrody na człowieka, autora książki "Las na receptę" i to właśnie jej poświęcone było dzisiejsze spotkanie. Słońce pięknie zerkało przez nasze biblioteczne okna, kawa cudnie pachniała, a pączki serowe nęciły smakiem, pan Marek zaś opowiadał. O tym, co ma w sobie las, że uspokaja, wycisza, koi, ale też leczy. Że kąpiel leśna może wywołać podobny efekt jak zanurzenie się w lodowatej wodzie. O zaskakujących początkach lasoterapii w Japonii, kraju od wieków praktykującego medytację, techniki wyciszające i kontakt z naturą, a jednak zmagającego się z wypaleniem sporej części społeczeństwa. O tym, że trzygodzinną kąpiel leśną można poprowadzić wokół jednego drzewa. Że w krajach skandynawskich lasoterapią zajmują się myśliwi. Że w Islandii lekarz pierwszego kontaktu może wystawić tzw. zieloną receptę i zalecić pacjentowi w ramach terapii spacer leśny. Że w Stanach Zjednoczonych zdiagnozowano u dzieci syndrom deficytu kontaktu z naturą i do amerykańskich szkół wprowadzono obowiązkowe zajęcia umożliwiające kontakt z przyrodą. Pan Marek jest certyfikowanym przewodnikiem kąpieli leśnych i współzałożycielem Polskiego Towarzystwa Kąpieli Leśnych i Terapii Leśnej, nic dziwnego więc, że w jego opowieści pojawiło się mnóstwo informacji dotyczących lasu i lasoterapii. Wszystkich nas ona urzekła i mamy podejrzenie, że każdy z uczestników po dzisiejszym spotkaniu trochę uważniej, niespiesznie i w zasłuchaniu będzie spacerował po naszych urokliwych warmińskich lasach. Tym bardziej, że właśnie trwa najcudniejsza z przejściowych pór roku, czyli babie lato.

Pani Markowi jeszcze raz gratulujemy brawurowego debiutu i dziękujemy za wspaniałą opowieść. Wszystkim uczestnikom spotkania zaś dziękujemy za obecność i serdeczność i zapraszamy na kolejną "Kawkę (nie całkiem) literacką"🌲🌳☕